عوارض جانبی: کافئین می تواند موجب بی خوابی، عصبانیت و بیقراری، سوزش معده، تهوع و استفراغ، افزایش ضربان قلب و تنفس و عوارض جانبی دیگر شود. کافئین می تواند اختلالات خواب در بیماران مبتلا به سندرم نقص ایمنی اکتسابی (AIDS) را بدتر کند. دوزهای بیشتر ممکن است باعث سر درد، استرس، اضطراب، درد قفسه سینه و زنگ در گوش شود.

موارد عدم مصرف: کافئین در دوزهای بسیار بالا خطرناک است و می تواند باعث نامنظم شدن ضربان قلب و حتی مرگ شود.

مصرف کافئین در کودکان تنها در مقادیر معمول که در مواد غذایی و نوشیدنی یافت می شود مجاز است.

مصرف زیاد کافئین در دوران بارداری و شیردهی احتمال سقط جنین را افزایش می دهد. کافئین می تواند به شیر مادر منتقل شده و مصرف زیاد کافئین توسط مادران می تواند اختلالات خواب، تحریک پذیری و افزایش فعالیت روده در نوزادان شیرخوار را سبب شود لذا مصرف این دارو در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمی شود.

کافئین اختلالات اضطرابی و دو قطبی را افزایش می دهد. کافئین سبب افزایش خونریزی می شود. کافئین می تواند سبب افزایش نامنظم ضربان قلب شود.

کافئین ممکن است در مسیر قند بدن اختلال ایجاد کرده و بیماری دیابت را شدت بخشد. لذا در صورت استفاده با پزشک خود مشورت کنید. مصرف زیاد کافئین می تواند باعث اسهال شود.

افراد مبتلا به به صرع باید از استفاده از کافئین در دوز بالا اجتناب کنند و دوزهای پایین کافئین نیز با احتیاط مصرف شود.

لذا در صورت تمایل به استفاده با پزشک خود مشورت کنید. کافئین فشار داخل چشم را افزایش می دهد لذا افراد مبتلا به گلوکوما بایستی دارو را با احتیاط مصرف کنند. مصرف کافئین ممکن است فشار خون در افراد مبتلا به فشار خون بالا را افزایش دهد.

مصرف کافئین به مقدار زیاد در افراد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر (IBS) می تواند علائم بیماری را بدتر کند. کافئین می تواند دفع کلسیم در ادرار را افزایش داده و باعث پوکی استخوان شود. در افرادی که مبتلا به پوکی استخوان یا کاهش تراکم استخوان هستند، میزان مصرف کافئین باید به کمتر از 300 میلی گرم در روز محدود شود.

در صورت وجود حساسیت به هر یک از ترکیبات موجود در دارو مصرف دارو را قطع و با پزشک یا داروساز مشورت گردد.

تداخلات دارویی: مصرف کافئین همراه با افدرین ممکن است موجب تحریک بیش از حد و گاهاً عوارض جدی و مشکلات قلبی شود. کافئین ممکن است اثرات آدنوزین و دی پیریدامول را مسدود کند لذا در صورت نیاز به تست قلب مصرف محصولات حاوی کافئین را حداقل 24 ساعت قبل از آزمون متوقف کنید.

برخی از آنتی بیوتیک ها مانند کینولون ها، شامل سیپروفلوکساسین، افلوکساسین، نورفلوکساسین، اسپارفلوکساسین، و داروهایی نظیر سایمتیدین، دی سولفیرام، وراپامیل، کلوزاپین، ریلوزول، فلووکسامین، تئوفیلین و استروژن ممکن است سرعت تجزیه کافئین را در بدن کاهش دهند و خطر عوارضی مثل عصبانیت، سردرد، افزایش ضربان قلب و عوارض جانبی دیگر را افزایش دهند.کافئین سرعت تجزیه لیتیوم در بدن را افزایش می دهد.

کافئین با بعضی از داروهای ضد افسردگی مانند فنلزین و ترانیل سیپرومین ممکن است عوارض جانبی جدی از جمله ضربان قلب سریع، فشار خون بالا، عصبی بودن، و … را باعث شود.

کافئین با داروهای ضد انعقاد / داروهای آنتی پلاکت مثل آسپیرین، کلوپیدوگرل، دیکلوفناک، ایبوپروفن، ناپروکسن، انوکساپارین، هپارین و وارفارین در تعادل بوده و ممکن است باعث کندی لخته شدن خون شود. استفاده همزمان کافئین به همراه آن ها ممکن است میزان کبودی و خونریزی را افزایش دهد.

اثرات محرک کافئین می تواند اثرات خواب آوری پنتوباربیتال را از بین ببرد. فنیل پروپانولامین با کافئین ممکن است تحریک بیش از حد و افزایش ضربان قلب، فشار خون و عصبانیت را به دنبال داشته باشد.

داروهای محرکی مانند دی اتیل پروپیون، اپی نفرین، فنترمین و پزودوافدرین محرک سیستم عصبی بوده و مصرف کافئین همراه با داروهای محرک ممکن است مشکلات جدی از جمله افزایش ضربان قلب و فشار خون بالا را به همراه داشته باشد. گریپ فروت سرعت جذب فکسوفنادین، اتوپوزید و ایتراکونازول را کاهش داده در نتیجه اثر بخشی دارو را کاهش می دهد.

لووستاتین، کتوکونازول، ایتراکونازول، فکسوفنادین، آمی تریپتیلین، هالوپریدول، اندانسترون، پروپرانولول، تئوفیلین، امپرازول، لانزوپرازول، پنتوپرازول، دیکلوفناک، ایبوپروفن، ملوکسیکام، پیروکسیکام، سلکوکسیب، وارفارین، دیازپام و وراپامیل داروهایی هستند که توسط کبد تجزیه می شوند و گریپ فروت باعث کاهش سرعت تجزیه ی آن ها می شود. گریپ فروت اثر بخشی لوزارتان را کاهش می دهد.